سازد و اگر امامان همچنان كه ما در مباحث خود ثابت كرده‌ايم معصوم نباشند ، خود در كارها و اشتباهات رعيت شريكند و محتاج به آن خواهند بود كه ائمهء معصومى آنان را هدايت كنند و بىنياز از داعيان و رهبران نخواهند بود و اين به اجماع باطل است و مسلم است كه ائمه خود بايد بىنياز از امام باشند . علاوه بر اين دليل ، ادلهء ديگرى هم - كه بسيار است - در مورد عصمت ائمه به طور مفصل در كتابهاى خود آورده‌ايم كه در جاى خود موجود است و آن را استقصاء كرده‌ايم ، و عصمت امامان به همان گونه كه بيان كرده‌ايم ثابت شده است . امت مسلمان هم در اين مسأله اجماع دارد كه اگر كسى بلافاصله پس از پيامبر ( ص ) به امامت مىرسيد ، اطاعت و فرمانبردارى از او بر همگان لازم مىبود و چون در مورد هيچ كس از مدعيان امامت ، ادعاى عصمت نشده است و ما با نظر صحيح ، عصمت را براى امام واجب مىدانيم و از سوى ديگر شيعهء اماميه اجماع بر عصمت على ( ع ) دارند ، از ميان همهء مدعيان و از ميان همهء مردم فقط على ( ع ) مخصوص به امامت است و اگر چنين نباشد حق از اجماع مردمى كه اهل نمازند [ مسلمانان شيعه ] بيرون مىرود و آنچه در عقلها در مورد وجوب عصمت ائمه ثابت شده است فاسد و باطل مىگردد ؛ و چون عصمت على ( ع ) از خطا و لغزش بدين گونه ثابت مىشود ، لازم است كه از جهت عصمت همچون رسول خدا ( ص ) باشد و در همهء گفتار و كردار خويش به حقيقت و راه راست بگرود و به طور قطع و يقين بايد بر خطا و گمراهى مخالفان او و استحقاق آنان بر عقاب حكم كرد و اين موضوع براى هر كس كه تدبر كند روشن است . و خداوند توفيق دهنده بر راه صواب است . دليل ديگرى كه بر امامت على ( ع ) دلالت دارد اين است كه اثبات مقام امامت به آراء و شوراى مردم نيست و چون فساد اين موضوع معلوم است ، واجب است در مورد ائمه نص وجود داشته باشد و چون موضوع حكومت و فرماندهى ميان دو تن مورد ترديد قرار گيرد و يكى از آن دو بر طبق نص امام باشد همان شخص امام است . علاوه بر جهات ديگر از اين جهت هم امامت على ( ع ) ثابت مىشود ، خاصه كه ديگرى از آوردن نص در مورد خود عاجز باشد و امامت را با رأى مردم به دست آورده باشد و چون اين موضوع با رأى مردم فراهم نمىشود و نمىتوان گفت حق از همهء ائمهء اسلام بيرون است ، امامت على ( ع ) بر طبق نص ثابت مىشود .